Raku


Raku is een pottenbakkerstechniek die ontstond in de veertiende eeuw en is ontwikkeld in relatie tot de theeceremonie van de Zencultuur in Japan. 
Het is een ambachtelijke, natuurlijke en spannende techniek. Het materiaal blijft na het stoken poreus.

Het beste is Raku-klei te gebruiken, dit is een gechamotteerde klei, om breuk te voorkomen tijdens het snelle stook- en nabehandelings proces. Steengoedklei of porseleinaarde is ook toepasbaar voor kleinere keramische vormen mits gemengd met wat zilverzand en/of chamotte poeder.
 

De klei wordt met de hand of op de draaischijf gevormd, deze vorm moet na het drogen gebakken worden (biscuit). Daarna wordt het werk geglazuurd. Buiten in een gasoven(tje) worden de werkstukken gestookt tot ca. 1000 °C. De geglazuurde vorm wordt hiertoe in een al enigszins warme oven geplaatst. Na het bereiken van de gewenste temperatuur wordt de roodgloeiende vorm met de tang uit de oven gepakt en vervolgens in een bak met zaagsel gesmoord. Dit alles gaat gepaard met een flinke rookonwikkeling.Door de snelle afkoeling zal het glazuur craqueleren (het typische raku effect). Na afdekken van het zaagselvat ontstaat binnenin een meer of minder reducerende omgeving. Dit beinvloed de kleurvorming van het glazuur. De haarscheuren en alle delen welke niet met glazuur zijn bedekt worden zwart. Na afkoeling wordt de zwarte aanslag op het glazuur weggepoetst en de verras-sing van het verkregen effect is compleet.

Door dit spectaculaire proces krijgt een uit klei gevormd voorwerp in een korte tijd een geheel andere gedaante. Door de inwerking van vuur, lucht en rook is het maken van Raku niet alleen een bijzondere belevenis voor de maker maar tevens een fascinerend schouwspel om te zien.

 DSCN0665b

Meer foto's over Raku

klik