Gebakken aarde


Keramiek of Ceramiek, is de benaming voor min of meer uit gezuiverde klei gevormde voorwerpen, die door hoge verhitting al of niet geglazuurd teneinde het baksel ondoordringbaarder te maken voor vocht. In principe komen klei en leem overal op de wereld in het aardoppervlak voor, de ontstaanswijze kan natuurlijk heel verschillend zijn.

Na het vuur maken is het bakken van aarde (klei) een van de grootste uitvindingen die de mens gedaan heeft. Vanaf die tijd kon hij zijn eten en drinken beter bewaren, vervoeren, koel houden, koken enz. Ook de creatievelingen onder hen, konden zich uitleven in dit materiaal. De oudste tot nu toe gevonden keramische producten stammen uit de tijd van ongeveer 8000 jaar geleden en zijn gevonden in China, waar men ook het glazuren al vrij vroeg onder de knieën had. Keramiek maken is een van de oudste beroepen, naast het weven en manden vlechten, nadat dat de mens zich is gaan vestigen. De eerste producten, die bij opgravingen gevonden zijn, zijn meestal potten, schalen, kommen, kruiken, en andere objecten met de hand vervaardigd. Na de uitvinding van het wiel is men ook gaan draaien op een schijf. Het zijn de vrouwen geweest die dit ambacht het eerste hebben beoefend. Nadien zijn de mannen zich ook gaan toeleggen op het maken en bakken van klei. Keramiek komt van het Griekse woord "keramikos of kerameikos", hetgeen gebakken aarde betekent. Kerameikos is ook de naam van een wijk in Athene waar de pottenbakkers hun ateliers hadden. Gebruiksvoorwerpen was het voornaamste product wat de mens nodig had, natuurlijk heeft men ook andere voorwerpen van klei vervaardigd.

 

droge20grond

 

Een groot bezwaar die deze keramiek met zich meebracht was zijn poreusheid. Door de scherf te polijsten, kon dit euvel enigszins worden verholpen. Door het toepassen van onder andere een engobe en een hogere baktemperatuur en later glazuur verhoogde men de stevigheid en dichting van de scherfmassa. Dit was niet de enigste reden, op deze manier kon men de voorwerpen ook verfraaien.